William Collins is een Schotse choreograaf en de winnaar van het ITs Festival 2010. De jury beschreef zijn winnende choreografie als ‘een fantastisch en origineel stuk met meerdere verborgen lagen.
Dit maakt het spannend om te zien.’ Het duet riep herinneringen van hopeloosheid op in Collins’ culturele erfgoed, waarin hij Disney, Hemingway, Hollywood, Francis Bacon en Oprah Winfrey citeert.
Versplintering vormt een centraal thema in het werk van Collins. Een eigenschap die terugkeert in zijn gebruik van het internet als een ‘pick ’n mix’ van kennis en cultuur. Op diezelfde manier schatten de dansers hun interesses en aandachtspunten binnen de voorstelling steeds opnieuw in. Dit leidt tot een ongemakkelijke overdaad aan keuzes waarin geen enkele ‘route’ vervolgbaar is. Dit doet terugdenken aan de hopeloosheid in de oorspronkelijke choreografie.
